Μιλάς, μιλάς, μιλάς!!!

Μιλάς, μιλάς, μιλάς...

Όπου και να πας. Στη δουλειά, στις κολλητές σου, στον φίλο σου, στην οικογένειά σου, μόνη σου. Άλλωστε ξέρεις ότι είναι ο πιο άμεσος τρόπος να εκφράσεις αυτό που σκέφτεσαι και τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά. Λυπάμαι που θα σ' το πω, αλλά μάλλον ξέρεις λάθος. Οι επικοινωνιολόγοι έρχονται κάπου εδώ να μας διαψεύσουν λέγοντας μας ότι αυτά που λέμε αποτελούν μόνο το 10% της επικοινωνίας μας με τους άλλους ανθρώπους. Το υπόλοιπο 90% βασίζεται στη γλώσσα του σώματος, στις εκφράσεις του προσώπου, στον τόνο της φωνής και στο στιλ μας.

Τι κανείς λάθος;

Μην ανησυχείς. Δεν είσαι μόνη σου σε όλο αυτό. Ό,τι κάνεις εσύ κάνω κι εγώ και όλοι μας. Ακόμα και όλοι αυτοί που εντόπισαν πόσο ανίκανοι είμαστε τελικά για να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας, είναι και οι ίδιοι πιόνια της ίδιας αντιεπικοινωνιακής σκακιέρας. Στην ουσία, αν το καλοσκεφτείς, μέσα στους πιεσμένους χρόνους και τη ζωή

που κάνουμε, το μόνο που μας νοιάζει είναι να πούμε όσα θέλουμε και να φύγουμε. Δεν είναι έτσι όμως. Πρέπει να είναι πάμπολλες οι φορές που βρέθηκες σε μια παρέα και όλοι κάνατε το κομμάτι σας, αλλά τελικά καμία σοβαρή συζήτηση δεν έλαβε χώρα στο τραπέζι. Αναμενόμενο.

Αν δεν ακούς

Πως θα επικοινωνήσεις!

Είναι αποδεδειγμένο πως οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να ακούσουν. Δεν θέλουν. Δεν τους νοιάζει. Ακούνε μόνο όταν αναμειγνύονται οι παράγοντες συμφέρον, ενδιαφέρον, ευχαρίστηση, υποχρέωση, δηλαδή όταν αυτό που λέγεται τους συμφέρει, τους ενδιαφέρει, τους αρέσει ή είναι υποχρεωμένοι να το ακούσουν. Δυστυχώς όμως ξέρουμε ότι δεν είναι πάντα έτσι. Δεν πρέπει να ακούς μόνο όταν σου λένε ότι θα πάρεις αύξηση, ότι είσαι πολύ ωραία σήμερα ή ότι κάποιος είπε τα καλύτερα για σένα. Αυτά θέλουμε να τα ακούμε όλες. Πρέπει να ακούσεις ό,τι έχει ο άλλος να σου πει. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να απαντήσεις όπως πρέπει, να ελπίσεις πως ο άλλος ακούει με την ίδια προσοχή και τελικά να επικοινωνείτε περίφημα.